اسماعيل فردوسى پور

دانشمند عالى قدر و روحانى نامى حجت الاسلام والمسلمين آقاى سيدموسى صدر فرزند كوچك مرحوم آيت الله حاج سيد صدرالدين صدر از مراجع تقليد حوزه علميه قم است.
آقاسيد موسى صدر از فضلاى مشهور حوزه علميه قم و اولين روحانى بود كه در لباس روحانى،از دانشگاه تهران ليسانس حقوق در رشته اقتصاد گرفت.اومدتى هم به نجف اشرف رفت وبه تكميل معلومات خويش پرداخت،سپس به قم بازگشتو به تدريس همت گماشت.
ديرى نپاييد كه بهواسطه فقدان مرحوم علامه فقيد شيعه، سيد عبدالحسين شرف الدين عاملى كه از مجتهدين و فقهاى بنام شيعه در لبنان بود، آقاى سيدموسى صدر، عموزاده مرحوم سيد شرف الدين را با اصرار به لبنان بردند تا در جاى آن فقيد علم و دين عهده دار اداره هفتصد هزار شيعه لبنانى و مؤسسات دينى و مذهبى و علمى عام المنفعه او شود.
بدين گونه آقاى صدر كه از چهره هاى مشهور حوزه علميه قم بود و همه آينده درخشانى را برايش پيش بينى مى كردند، از حوزه قم و ايران به لبنان منتقل شد، و در اندك زمانى در سايه لياقت و كاردانى و علم و فضل و قلم و بيان جالب خود توانست شيعيان لبنان را تحت مراقبت و نظم و انضباط درآورد، و به وضع دينى و اجتماعى و سياسى آنها سروسامان دهد. آقاى صدر چون روحانى بود، در لبنان و ممالك عربى به «امام موسى صدر» مشهور شد. در جنگهاى داخلى لبنان نقش مهمى در آشتى دادن گروهها و جلوگيرى از خونريزى و مبارزه با تجاوزات اسرائيل به عهده داشت. او مدافع بزرگى براى سازمان الفتح به رياست ياسر عرفات بوده و تمام امكانات مادى و معنوى و انسانى خود و شيعيان لبنان را در راه دفاع از حقوق مشروع فلسطينيها قرار داده بود.
با يك دنيا تأسف و تأثر، در گرماگرم درگيريهاى لبنان، امام موسى صدر به دعوت سرهنگ قذافى رئيس جمهور ليبى سفرى به آن كشور كرد، و از تاريخ 3/6/57 برابر 21 ماه رمضان 98 وى و دونفر همراه او ناپديد شدند.
دولت ليبى ادعا كرد كه آنها از ليبى به ايتاليا رفته اند و در آنجا گم شده اند! ولى بستگان آقاى صدر يقين دارند كه امام موسى صدر از آن موقع تاكنون در ليبى زندانى مى باشد.
ناپديدشدن امام موسى صدر حوزه هاى علميه شعيه را بار ديگر در ايران و عراق تكان داد.

تلگراف امام خمينى به ياسر عرفات راجع به ناپديدشدن امام موسى صدر
بسم الله الرحمن الرحيم
جناب آقاى ياسر عرفات رئيس اجرايى سازمان آزادى بخش فلسطين
از سلامت جناب حجت الاسلام آقاى سيد موسى صدر رئيس مجلس شيعيان لبنان هيچ گونه اطلاعى ندارم و موجب نگرانى اين جانب است، از جناب عالى تقاضا دارم كه هرچه زودتر از مكان ايشان اطلاع پيدا كرده، و اين جانب را از سلامت ايشان آگاه گردانيد.
توفيق جناب عالى را در اهداف اسلامى خواستارم. (1)
روح الله الموسوى الخمينى
10 شوال 98

پاسخ ياسر عرفات
مرجع عالى قدر دينى، آقاى سيد روح الله موسوى الخمينى ـ نجف
تلگراف شما را راجع به برادر حضرت حجت الاسلام سيد موسى صدر رئيس مجلس اعلاى اسلامى شيعى امروز دريافت داشتم. اتخاذ مواضع دينى مهم ايشان نسبت به ما و برادرانمان در لبنان معظم له را نزد ما موقعيتى ارجمند بخشيده است. از اين روى همه امكانات و تلاشهايمان را در اين زمينه به كار گرفته و خواهيم گرفت. درخصوص اين موضوع، نمايندگان و فرستادگان چندى را به نقاط گوناگون گسيل داشتيم و لحظه به لحظه آن جناب را در جريان اخبارى كه به دست آورم خواهيم گذاشت.
با آرزوى توفيق نسبت به آنچه خواست و خوشنودى خداست و با چشمداشت به دعاهاى پربركت و مستمر شما، براى موفقيت.
ياسر عرفات
رئيس كل كميته اجرايى سازمان آزادى بخش فلسطين
10 شوال 98

تلگراف امام به حافظ اسد
بسم الله الرحمن الرحيم
حضرت آقاى حافظ اسد
رئيس جمهورى سوريه و رئيس كنگره جبهه صمود و رفض
پس از اهداى سلام، اين جانب از غيبت جناب حجت الاسلام آقاى سيدموسى صدر نگران و متأثرم. از جناب عالى تقاضا دارم كه اين موضوع را با سران كشورهايى كه در قضيه فلسطين اجتماع كرده اند، درميان گذاريد و اهتمام آنان را جلب نماييد. ما و ملّت ايران در اين عصر گرفتار رژيمى هستيم كه با اتكا به پشتيبانى آمريكا ملّت را در آتش ديكتاتورى و كشتارهاى دسته جمعى و سلب همه آزاديها، مى سوزاند.
ما از شما سران دولتهاى اسلامى براى رهايى ملّت بى پناه ايران كمك مى خواهيم. برادران مسلمان شما در زير چكمه دژخيمان شاه خرد شده اند، و حكومت نظامى در اكثر شهرهاى مهم ايران برپاست، ملّت را به جان آورده است.
از پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله و سلم نقل مى شود كه فرمود: «كلكم راع و كلكم مسئول عن رعيته»
همه افراد و از جمله شما سران دولتهاى اسلامى كه قدرت دفاع از ملّت مظلوم ما را داريد، مسئول هستيد. (2)
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته
روح الله الموسوى الخمينى
20 شوال 98 (3)

——————————————————————————–
1 . صحيفه نور، ج 1، ص 232.
2 . همان، ج 2، ص 110.
3 . نقل از كتاب: همگام با خورشيد ـ خاطرات، صص 370-366. چاپ تهران، 1372.

منبع :فصلنامه تاریخ و فرهنگ معاصر